مردم عرضه مىكند كه عمل كردن به آن علاوه بر اينكه تأثير كاملى در درمان بيمارىها و حفظ سلامت افراد جامعه دارد ، در بهبود وضع اقتصادى كشور نيز نقش مؤثرى را ايفا مىكند . از سوى ديگر ، يك نويسنده در يك روزنامه يا مجلهء ديگر با درج عباراتى به صورت مسخره و موهن ، همان حقيقت را به‌طورى پامال مىكند كه خوانندگان آن روزنامه نه تنها در مقام عملى كردن موضوع برنمىآيند ، بلكه هركس هم آن را به كار برد ، مورد تمسخر قرار مىگيرد . توضيح اين سخن آنكه درحالىكه ما خواص اسطوخودوس و حتى اعجاز آن را مىنويسيم - نوشتهء ما هم متكى به بررسىهاى علمى دانشمندان بزرگ و متخصصان فن در اروپا و آمريكا است ، علاوه بر اين از چندين ده قرن پيش در تمام كشورهاى جهان از طرف پزشكان ، مخصوصا پزشكان قديم ايران ، تأييد و براى درمان بيمارىها تجويز شده است - يكى از روزنامه‌هاى كثير الانتشار نيز گزارشى از يك مؤسسه داروسازى مهم تهيه مىكند و خبرنگار روزنامه به نمايندهء آن مؤسسه ، كه براى معرفى داروها انتخاب شده بود ، چنين مىگويد : گفتم البته كتب طبى قديم را مخصوصا كتبى كه راجع به خواص داروها است و قرابادين نام دارد ملاحظه فرموده‌ايد كه گياهان بىشمارى كه در همهء ايران است ذكر كرده و براى هر يك خواصى نوشته كه اطباى قديم با همان‌ها معالجه مىكردند ، شما از آن گياهان استفاده نمىكنيد ؟ آن نماينده در جواب اظهار داشت : طب امروز با زمان قرابادين از زمين تا آسمان فرق كرده ، ديگر كاكل ذرت و دم گيلاس و استاقدوس [ ( اسطوخودوس ) ] نقشى در طب ندارند . اين عبارت با همين طرزى كه نوشته شده است ، در خواننده آن‌چنان تأثيرى مىگذارد كه اگر پس از آن در نشريهء ديگرى بخواند : « كاكل ذرت و دم گيلاس را كسى به عنوان دارو تجويز و توصيه مىكند » ، او را مورد تمسخر قرار خواهد داد ؛ حال آنكه كاكل ذرت و دم گيلاس از بهترين داروهاى مدر ( ادرارآور ) است حتى از لحاظ خاصيت بخصوصى كه دارند ، در عين حال بىضرر نيز هستند . هيچ‌يك از داروهاى مدر شيميايى نمىتوانند با آن‌ها رقابت كنند ، چراكه اين داروها ضمن داشتن خواص ادرارآور ضررهايى هم دارند كه در كتاب‌هاى متخصصان فن مندرج است .